Mój wiersz - Balada o Kaczym Dołku

Jest popołudnie, spaceru czas, idę w to miejsce,
siadam na ławce, zamykam oczy, wsłuchuję się w ciszę po chwili w oddali muzykę słyszę.
Ogiński poloneza gra, trąby i werble, takt jest miarowy, głośny, donośny, nietuzinkowy.
Radość ogarnia me wszystkie zmysły.
Wyobraźnia snuje obrazy.
Widzę ułanów i szwoleżerów,
tabory jadą na samym końcu.
Szable i lance skąpane w słońcu.
Nagle cisza. Czy to już koniec?
Nie otwierając oczu fortepian słyszę.
Fryderyk już koncertuje, poznaję mazurki,
miłe dla ucha, melodyjnie skaczą po wodzie.
Słychać je w Gamsie nawet w Kalinie.
Za chwilę inna melodia popłynie.
To Szymanowski „Łabędzia” gra
puszczając ptaka na wody toń.
Karol gra miękko, szybko i płynnie,
najpierw wariacje potem fantazje.
Nastaje cisza, słyszę organy,
a może dźwięki kościelnych dzwonów?
Słucham w skupieniu,
Moniuszko gra matce „Czwartą litanie”.
Stasiu tęsknisz za Wilnem?
Za Jej widokiem przy Ostrej Bramie?
Tu nieopodal jest kościół z nawą,
na samej górze, spójrz Stanisławie, matka Twa
takie samiutkie, wileńskie oblicze ma.
Graj głośno patronce tego kościoła
niech twa melodia wiernych zawoła.
Zmiana muzyki ,,Ligia”, ,,Mazury”
skrzypce Emila niosą dźwięk pod chmury.
Z Kibart do Suwałk potok dźwięków płynie
Jestem szczęśliwy, że żyję w tej krainie.
Otwieram oczy, jeszcze nie wstaję ,
wzrok rejestruje cudne obrazy.
Dzieci przedszkolne z opiekunkami,
starsze kobiety, matki z wózkami.
To miejsce daje magiczną moc,
księżyc słucha muzyki co noc.
Dają tu Wielcy koncerty liczne,
Grają kompozytorzy i nazwy uliczne.
Czy to na świecie jedyne miejsce muzyczne?
Odpowiedź jest prosta?
Chyba nie, ale kto to wie?

Mój wiersz - To lubię

 

Budzić się rankiem porządnie wyspany

Jeszcze poleżeć w sen pootulany

Ciepło swej kołdry, dźwięki otoczenia

Poranną herbatę i że jest coś do zrobienia.

Pogodnych ludzi spokojnie mówiących

Jakkolwiek jest potrzeba także słuchających

Ptaki śpiewające nie tylko dla siebie

Arię szybującą gdzieś wysoko w niebie

Mgły śnieżnobiałe pod Cisową Górą

I Rowelską wysoką pod magiczną chmurą.

Szmer wody w młynie przy stawie w Turtulu

Czarną Hańczę szepcącą: Tadziulu, Tadziulu

Patrzeć na mosty w Stańczykach i Kiepojciach na swych przęsłach od wieku drzemiące

niczym akwedukty rzymskie w zachwyt wprawiające,

Stać w Starym Folwarku, na pomoście wigierskim

przy księżycu w ciszy,

Czekać aż z klasztoru szept kamedułów "memento mori" się usłyszy...

Mieszkanie teściów z kredensem stylowym.

Mądrość ich życiową, klatkę z ptaszkiem kolorowym.

Obserwować jak mówią i patrzą na siebie

Jakoby żyli nie na Klonowej tylko w siódmym niebie.

Wyjazdy niedzielne, rodzinne obiady

Z Bursztynkiem chodzenie, ale bez przesady.

Spacery z wykrywką z Romkiem przeszukać pole zaś z Heniem las

Byle znaleźć na swe hobby tak potrzebny czas.

Z wykrywaczem w ręku gdzie poniosą nogi

Kopie sygnał to łuska, guzik, ułańskie ostrogi.

Pochłonięty pasją przemierzam kaletnicki las

Czysty sygnał pod cewką czy to skarbu czas

Z Józiem święte miejsca mocy odwiedzać

Ody, Grabarkę ,Puszę Białowieską zwiedzać

Cerkwie, meczety, synagogi ,kościoły fotografować

Uważać by przez życie zbyt szybko nie przegalopować

Z Jasiem w Fantasy Park w kręgle grać

Tak toczyć kulą by strike wyrzucać.

Na allegro robić zakupy i sprytnie licytować

Byle by z cenami zbytnio nie zwariować.

Z Krzysiem grać w siatkówkę, wieczorne rozmowy.

Czytać dobrą książkę i spokój domowy.

Chodzić spać późno w nocy, a wstawać o świcie

Dziękować stwórcy za przeżyte życie.

Kpt. Jan Borysewicz ps. Krysia 41.pułk piechoty

W Kowalkach, miejscowości na pograniczu litewsko-białoruskim, odsłonięto w czwartek pomnik upamiętniający miejsce śmierci dowódcy Zgrupowania "Północ" Okręgu Nowogródzkiego AK kapitana Jana Borysewicza ps."Krysia".
Kpt. Jan Borysewicz ps. Krysia, Mściciel (ur. 12 września 1913 r. w Dworczanach, pow. Lida – poległ 21 stycznia 1945 r. w pobliżu wsi Kowalki na Litwie). Odznaczony pośmiertnie Krzyżem Virtuti Militari V klasy.Absolwent Seminarium Nauczycielskiego w Szczuczynie, w 1938 roku ukończył Szkołę Podchorążych w Ostrowii Mazowieckiej, w wojnie polskiej w 1939 roku był dowódcą plutonu (I batalion 41 pp). Aresztowany przez NKWD w 1940 r. był więziony w Baranowiczach i Brześciu, skąd zbiegł w czerwcu 1941 r. podczas ewakuacji więzienia. Od lata 1941 roku był w konspiracji, gdzie pełnił funkcję dowódcy plutonu w 3 kompanii na terenie Wasiliszek; od czerwca 1943 r. dowodził oddziałem partyzanckim, na bazie którego powstał II batalion 77 pp AK, następnie od maja 1944 roku pełnił funkcje komendanta Zgrupowania „Północ”, był uczestnikiem operacji „Ostra Brama”.

W lipcu 1944 roku uniknął rozbrojenia i aresztowania przez armię sowiecką, wycofał się ze swoimi żołnierzami do Puszczy Rudnickiej. Rozformował jednostkę i stanął na czele niedużego kadrowego oddziału złożonego z najlepszych żołnierzy, po czym powrócił na swój macierzysty teren, w rejon Naczy i Radunia. Zdecydował się na świadome pozostanie na Kresach Wschodnich, w celu dalszego organizowania polskiego ruchu niepodległościowego. W czasie swojej wojskowej służby, odnotował na swym koncie szereg udanych działań bojowych przeciw niemieckim i sowieckim siłom okupacyjnym, m.in. rozbił więzienie w Ejszyszkach i zdobył Raduń.
Poległ 21 stycznia 1945 r. pod Kowalkami w zasadzce grupy operacyjnej 105 Oddziału Pogranicznego NKWD. Jego ciało Sowieci obwozili po wsiach i miasteczkach ziemi lidzkiej i solecznickiej – wystawiono je na widok publiczny m.in. na rynku w Raduniu i Ejszyszkach.
W uroczystości odsłonięcia pomnika udział wzięli przedstawiciele Fundacji "Wolność i Demokracja", dzięki staraniom której został wzniesiony pamiętny kamień; Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, która sfinansowała budowę pomnika; żołnierze, którzy walczyli u boku komendanta "Krysi", a także uczniowie pobliskich polskich szkół.
- On nie ma swego grobu, niech więc miejsce jego bohaterskiej śmierci zostanie upamiętnione. Celem upamiętnienia takich miejsc jest również zachęcenie młodych ludzi do poznawania historii. Liczymy też na to, że ten pomnik znajdzie się pod opieką młodych Polaków - powiedział Michał Dworczyk z Fundacji „Wolność i Demokracja”, główny inicjator wzniesienia pomnika kpt. Jana Borysewicza "Krysi".
Michał Dworczyk poinformował również, że w planach Fundacji "Wolność i Demokracja" są kolejne upamiętnienia żołnierzy polskiego podziemia zbrojnego, którzy działali na terenach Wileńszczyzny, Grodzieńszczyzny i Nowogródczyzny.
wilenszczyzna.org.pl/PAP/Kresy.pl

41 Pułk Piechoty

 

Suwałki 30.06.1924r.Reorganizacja pułku

Kasyno oficerskie.Wigilia 1925r.

Orkiestra 24 Batalionu KOP ,,Sejny"

Dzięki Panu Pawłowi Kurczyna z Gorzowa Wielkopolskiego przedstawiam
orkiestrę 24 Baonu KOP Sejny w której grał jego dziadek Edwin Dawid.
1 zdj.dziadek w górnym rzedzie 2 z lewej
2 zdj.dziadek w górnym rzędzie 3 z prawej
3 zdj.dziadek w górnym rzędzie 2 z lewej

Życzenia

Zdrowych,spokojnych i radosnych Świąt Bożego Narodzenia oraz szczęśliwego Nowego Roku 2014
życzy Wasilewski Arkadiusz
Pamięć 1939

Marsz Niepodległości 2013 - Warszawa