piątek, 19 kwietnia 2019

Kpt.Czesław Bernatowicz


Czesław BERNATOWICZ. kpt. WP w st. sp, Urodzony 31.8.1898 r. w Wiżajnach na Suwalszczyźnie z ojca Franciszka i matki Rozalii z Rutkowskich. Absolwent Gimnazjum Realnego w Nowarach Ochockich na ziemi czerniachowskiej w Rosji.
Powołany 15.12.1915 r., jako poddany rosyjski, do armii carskiej, ukończył
sześciotygodniowy wojenny kurs w szkole podoficerskiej i 2.2.1916 r. rozpoczął, służbę w 2 syberyjskim pp, uwikłanym w walkach na froncie zachodnim. Jako wyróżniający się podoficer, został skierowany (9.9.1916 r.) na pięciomiesięczny kurs do Szkoły Oficerskiej Piechoty w Omsku,
po ukończeniu której 10.2.1917 r. został awansowany do stopnia chorążego. Początkowo służył jako oficer kompanijny w 31 syberyjskim pp, a następnie pełnił funkcje dowódcy kompanii w 113 pp.
Postępujący rozkład armii carskiej spowodował że 28.3.1918 r. został zdemobilizowany.
Po powrocie do kraju niezwłocznie włączył się w nurt działań niepodległościowych, zgłosił akces do formujących się zawiązków Wojska Polskiego i objął 1.11 1918 r. stanowisko dowódcy obwodu POW na Suwalszczyźnie a następnie komendanta miasta w Dowództwie Obrony Kresów. Pełnił je do początków listopada 1919 r., kiedy to jako świeżo mianowany podporucznik losy swe związał na trwale z 41 suwalskim pp im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, pułkiem szczycącym się chlubnymi tradycjami z okresu wojny polsko-bolszewickiej 1919-1920. W latach 1920-1924 dowodził plutonem, a później kompanią piechoty, awansował do stopnia porucznika. Władał biegle językiem litewskim i białoruskim.









                                                Czesław Bernatowicz z żoną Heleną

Rok 1925 stanowił pewien przełom w Jego ponad dziesięcioletniej dowódczej karierze wojskowej: wtedy to zmienił specjalność i przeszedł na pewien okres z pionu dowódczego do intendenckiego. W tymże roku ukończył najpierw kilkumiesięczny kurs dla oficerów młodszych w Chełmie i tyleż samo trwający kurs dla oficerów żywnościowych pułku. Przez kilka następnych lat pełnił funkcje oficera żywnościowego, (na krótko i na przemian) adiutanta, oficera materiałowego i płatnika.
Służba liniowa była jednak Jego żywiołem; wrócił u schyłku 1928 r. Do dowodzenia kompanią nie rozstał się z tą funkcją do końca swej kariery wojskowej, pełniąc służbę w macierzystym 41 pp.
30.06.1934 r. ze względu na stan zdrowia, został komisyjnie uznany za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej i przeniesiony w stan spoczynku.
Dalsze jego losy nie są znane. Prawdopodobnie zmobilizowany dostał się do niewoli sowieckiej. Jego nazwisko znajduje się na liście jeńców wojennych, których przekazano do dyspozycji NKWD w Smoleńsku (pismo NKWD ZSRR nr 29/1 z kwietnia 1943 r. teczka personalna nr 54 ). Wywieziony z obozu w Kozielsku do Lasu Katyńskiego i tam został zamordowany. Zidentyfikowany pod numerem 174, ekshumowany z dołu śmierci do mogiły bratniej, przypuszczalnie pierwszej.

Wojskowy Przegląd Historyczny

niedziela, 23 grudnia 2018

Moi drodzy niech te Święta Bożego Narodzenia napełnią Was radością i miłością dzięki obecności bliskich. Abyście potrafili dawać i otrzymywać, a Wasze serca niech będą otwarte na miłość własną i innych. Cieszcie się cala obfitością która dal nam Bóg, życie jest największym cudem. Nich 2019 rok będzie rokiem szczęśliwego doświadczania.